Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką plików cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. cookies

Blog medyczny

Wieloprofilowa opieka nad ludźmi starszymi, lek. med. Maria Korotyńska, Ordynator Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego


Życie ludzkie wydłuża się, wzrasta odsetek starszej części społeczeństwa. W krajach rozwiniętych ludzie żyją o 25-30 lat dłużej niż na początku XX wieku. W Polsce za 20 lat będzie nas o ponad 3 miliony więcej niż w 2010 roku.

Upływ czasu kojarzy się nam nie tylko oznakami starzenia takimi jak zmarszczki na twarzy, ale i z chorobami, przyjmowaniem licznych leków i rytmem życia wyznaczonym przez wizyty w przychodniach lub ewentualne pobyty w szpitalach.

W procesie starzenia dochodzi do zmian w wielu narządach co może prowadzić do zmniejszenia sprawności fizycznej, pogorszenia pamięci, koncentracji, funkcji poznawczych i do zaburzeń psychicznych. Większość osób starszych cierpi na kilka chorób jednocześnie, co powoduje konieczność korzystania z różnych form świadczeń opieki zdrowotnej i społecznej.

Wyzwaniem dla organizatorów opieki nad starszymi osobami i leczenia geriatrycznego jest organizacja świadczeń opiekuńczo-leczniczych w ich środowisku naturalnym (dom, rodzina, społeczeństwo). Służyć ma temu tworzenie różnych form opieki środowiskowej, dziennej, jak również świadczeń pielęgnacyjnych i opiekuńczych w warunkach domowych.

W sytuacji zaostrzeń chorób przewlekłych lub wystąpienia ostrego zachorowania pacjent może być skierowany do szpitala. Osoba w starszym wieku, ze swoją wielochorobowością i związanym z nią zwiększonym finansowaniem często długiego pobytu, jest niejednokrotnie „złem koniecznym” dla oddziałów stacjonarnej opieki krótkoterminowej.

Wyzwaniem kolejnym dla organizatorów opieki zdrowotnej jest tworzenie oddziałów geriatrycznych, których zadaniem jest leczenie osób z wieloma chorobami i wielonarządowymi zmianami zależnymi m.in. od wieku.

Jeśli pacjent po pobycie w szpitalu wymaga dalszej opieki i leczenia, których nie mogą mu zapewnić najbliżsi lub opieka środowiskowa, albo ma znaczne ograniczenia w samoopiece i znaczną niepełnosprawność, powinien być skierowany do stacjonarnego zakładu opiekuńczego.
Zgodnie z potrzebami zdrowotnymi i pielęgnacyjnymi pacjent może być umieszczony w zakładzie opiekuńczo-pielęgnacyjnym (pobyt krótkoterminowy) lub w zakładzie opiekuńczo-leczniczym (pobyt długoterminowy).

W nawiązaniu do danych demograficznych dot. starzenia się społeczeństwa istnieje duże zapotrzebowanie na tego rodzaju opiekę co stanowi następne wyzwanie dla organizatorów i decydentów w ochronie zdrowia.

Zakład opiekuńczo-leczniczy jako forma opieki długoterminowej

Zakład opiekuńczo-leczniczy jest stacjonarną placówką świadczącą całodobową opiekę medyczną w zakresie pielęgnacyjno-opiekuńczym, rehabilitacji oraz kontynuacji leczenia dla osób, które nie wymagają hospitalizacji. Do takiego zakładu trafia osoba starsza, schorowana, niesamodzielna, niepełnosprawna, która nie może sama funkcjonować w warunkach domowych. Pacjent ma tu zapewnione leczenie, profesjonalną pielęgnację i rehabilitację oraz usługi w zakresie zakwaterowania i wyżywienia odpowiedniego do stanu zdrowotnego. Oprócz tego placówka tego typu prowadzi edukację zdrowotną dla pacjentów i ich rodzin. Opieka nad takimi pacjentami, szczególnie starszymi jest organizowana przez współpracujących ze sobą członków wielodyscyplinarnego zespołu terapeutyczno-pielęgnacyjnego, który współpracuje też z rodzinami pacjentów. Przedstawiając w dużym skrócie: członkowie zespołu po zleceniu przez lekarza, wg. ustalonego indywidualnie programu, wykonują czynności m.in.: usprawniające ruchowo (fizjoterapeuta, terapeuta zajęciowy), pielęgnacyjno-opiekuńcze (pielęgniarka i opiekun medyczny), logopedyczne (poprawa komunikacji pacjenta ze światem zewnętrznym) i psychologiczne (rozmowy, odpowiednie testy diagnostyczne). Oprócz czynności zawodowych, dzięki holistycznemu podejściu do pacjenta, poszczególni członkowie zespołu niejednokrotnie pełnią role rodziny, wypełniając pustkę i samotność podopiecznych. Pomagają też w adaptacji do nowych warunków życia poza domem, rodziną, a czasami są ich jedynymi powiernikami i przyjaciółmi.

Warunki przyjęcia do zakładu opiekuńczo-leczniczego
lub wpisania na listę oczekujących

Pacjent składający wniosek o wydanie skierowania od lekarza POZ lub po pobycie w szpitalu musi mieć oceniony poziom samodzielności zgodnie ze skalą Barthel, która stanowi ocenę prostych czynności życia codziennego w skali od 0-10 punktów. Pacjent może być skierowany do zakładu opiekuńczo-leczniczego jeśli w ocenie skalą Barthel otrzyma 40 punktów lub mniej. Ocena jest wykonywana razem ze skierowaniem i wywiadem pielęgniarskim. Jeśli pacjent ma „0” w skali Barthel i posiada kwalifikacje do żywienia dojelitowego i pozajelitowego, podlega również ocenie w skali Glasgow – ocena stanu przytomności pacjenta. Do skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego należy dołączyć kopię dokumentacji medycznej i legitymacji ubezpieczeniowej, jak również wysokość dochodów.

Na koniec kilka słów o kosztach pobytu – po spełnieniu wszystkich warunków NFZ pokrywa koszty leczenia w ramach umowy. Koszty wyżywienia i zakwaterowania reguluje pacjent lub jego rodzina ze swoich dochodów.

Artykuł pochodzi z 1/2016 numeru kwartalnika Grupy LUX MED „Blisko Zdrowia”

Grupa Lux Med Sp. z o.o.

LUX MED Tabita Sp. z o.o.
ul. Długa 43
05-510 Konstancin-Jeziorna
tel. 22 737 64 00
e-mail: tabita(at)luxmed.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone
przez LUX MED Tabita Sp. z o.o. - Tabita.waw.pl
Strzałka do góry